Kunstroute OLVG, locatie West : ontdek kunst in het ziekenhuis

Jan van Druten

Hond 1974, brons

De hond van Jan van Druten staat symbool voor trouw, behulpzaamheid en waakzaamheid. Hij past goed bij een plek waar mensen voor elkaar zorgen, zoals een ziekenhuis. Daarom staat dit kunstwerk op een centrale plek in de hal. De hond kijkt uit over iedereen die hier verblijft of langskomt. 

Route

Loop naar het midden van de  centrale hal. Sla rechtsaf bij de Apotheek en  volg route 2 tot de ingang van de Dialyse.  In de gang hangen 11 foto's uit de fotoserie 'De Anonieme stad' van fotograaf Rob Morees.

Rob Moorees

De Anonieme Stad, 1997, fotografie

Fotograaf Rob Moorees neemt u mee door de stad Amsterdam. Hij kijkt met een frisse blik naar alledaagse dingen. Een trui op straat. Bloemen achter een raam. Een vis in een vitrine. Door zijn foto's ziet u gewone dingen op een bijzondere manier. Zijn werk is een ode aan goed kijken, en aan de verwondering die daarbij hoort.

Route

Loop terug naar de centrale hal. Links naast de espressobar ziet u twee beelden van Annetje van Verseveld.

Annetje van Verseveld (1941 - 2021)

Elips en Volva, albast

Annetje van Verseveld werkte met haar handen én haar hart. Ze gebruikte verschillende materialen, zoals brons, steen, verf en papier. Ze maakte schilderijen, etsen, foto’s en beelden. Elk werk had haar eigen stijl: krachtig, aards en vol beweging. Haar inspiratie vond ze in de natuur, het menselijk lichaam, dans en dieren. Vooral paarden kwamen vaak terug in haar werk. Haar kunst nodigt uit om te kijken én te voelen.

Route

Loop verder de centrale hal in richting de draaideur, stop bovenaan bij de trap. Links ziet u het schilderij van Eline Martherus. 

Loop verder de centrale hal in richting de draaideur, neem de trap of lift naar beneden. Links ziet u drie sculpturen van Itamar Gilbao.

Eline Martherus

'Gre' - For my mom, 2025,

Olieverf, olie stick, krijt, potlood en indigo op niet geprepareerd canvas

Eline Martherus maakte dit schilderij in een ingrijpende periode. Haar moeder kreeg een hersenbloeding, verloor haar geheugen en uiteindelijk overlijd ze. Voor Eline was schilderen een manier om met haar emoties om te gaan. Het gaf haar ruimte om verdriet, angst en hoop te uiten. Eline: 'Dit schilderij is ontstaan in een periode van angst en verwarring, maar ook vanuit hoop. Het is heel dierbaar voor mij en een eerbetoon aan mijn moeder. Daarom wil ik dat dit schilderij in OLVG hangt, een plek waar dagelijks al die emoties samenkomen. Ik hoop dat iedereen die het ziet even rust vindt en een moment van bezinning ervaart.’  

Route

Neem de trap of lift naar beneden. Links ziet u drie sculpturen van Itamar Gilbao.

Itamar Gilbao

Kunstenaar Itamar Gilboa zet zichzelf centraal in zijn werk. Hij gebruikt zijn eigen lichaam en gedrag om grote thema’s aan te kaarten. Voor dit kunstwerk liet hij een MRI- en CT-scan maken van zijn hersenen terwijl hij sprak over kunst. De beelden verwerkte hij in drie bijzondere kunstwerken. Zo laat hij letterlijk zien wat kunst in zijn hoofd teweegbrengt.    

Route

Loop terug naar de centrale hal en loop richting route 11. Op de begane grond net voorbij de eerste schuifdeuren ziet u links het beeld Diacones van Lia van Vlugt en het schilderij Galician Dynastie van AnnyRose Nahapetian.

Lia van Vlugt

Diacones, 1991, brons

Deze vrouw in brons van Lia van Vlugt staat stil maar zegt veel. Ze vertegenwoordigt de protestantse verpleegkundigen - diaconessen - van vroeger: vrouwen die vrijwillig zieke Amsterdammers verzorgden. In haar gezicht ziet u medeleven, maar ook kracht en zelfvertrouwen.  Ze is een zorgverlener met aandacht én deskundigheid. 

AnnyRose Nahapetian

Galician Dynasty, 1995, olie op doek

Een groot schilderij in krachtig blauw. U ziet een figuur met zwarte haren en een tijger, omringd door mensen en dieren. Het werk is levendig, kleurrijk en laat veel ruimte voor uw eigen fantasie. Wat ziet u? Wat voelt u? Ieder mag het op zijn eigen manier beleven.

Route

Neem de trap of lift naar de eerste etage en volg route 11 (Sportgeneeskunde). In de wachtruimte vindt u de expositie van Murni Latif. 

Murni Latif

Wisselende expositie

Meer dan 32 jaar werkte Murni Latif in dit ziekenhuis. Zijn foto’s zijn nog altijd hier te zien in een wisselende expositie. Met zijn camera legt hij momenten vast die vaak onopgemerkt blijven. Soms vertellen de beelden een verhaal. Soms vormen ze samen een serie. Altijd tonen ze zijn bijzondere blik op de werkelijkheid. 

Route

Loop terug naar de liften op de 1e verdieping. Wanneer u bij de trap omhoog kijkt, ziet u kunstwerk Glimlach van Mirjam Bakker en Wil van Blokland.  

Mirjam Bakker en Wil van Blokland

Glimlach, porselein, 2016

De Glimlach is ontstaan naar aanleiding van de fusie van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis en het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis in 2015.  Medewerkers maakten een gipsafdruk van elkaars glimlach. Van deze mallen werden porseleinen glimlachen gemaakt.  In totaal zijn er 800 glimlachen, waarvan 2 met goudverf beschilderd, gebruikt in twee kunstwerken: een cirkel bij OLVG, locatie Oost en een ellips bij OLVG, locatie West. Een warm welkom, gemaakt door medewerkers, voor iedereen. 

Wist u dat…
Het 'gouden' mondje van dit kunstwerk al vaker is gestolen? Veel mensen denken dat het van echt goud is. Dat is niet zo, maar het blijft een opvallend onderdeel van het beeld.

Route

Loop rechtdoor naar het Stiltecentrum. Sla rechtsaf, voorbij de glazen dubbele deuren komt in het Stiltecentrum. In het Stiltecentrum kunt u het kunstwerk van Lex Goes, Joep Nicolaas, en Stef Kreymborg bekijken.

Is de Stilteruimte bezet? Vervolg dan de route vanaf *

Lex Goes

Drieluik, acryl op doek op paneel, 1991

Te midden van de drukte van het ziekenhuis, is dit plek van stilte.  Hier heerst rust. Even weg van het hoge tempo en het rumoer van alledag. Het stiltecentrum is er voor iedereen, ongeacht geloof of achtergrond.  Schilderijen van Lex Goes versterken dit gevoel. Zijn werk laat het verschil zien tussen buiten en binnen. Buiten is het chaotisch. Binnen is er rust. Helder geel en krachtig blauw vormen krioelende lijnen. Ze beginnen linksonder in het eerste schilderij en bewegen naar rechtsboven in het laatste doek. Die beweging voelt als een reis: onstuimig, maar hoopvol. De lijnen lijken te zoeken, maar weten hun weg. U ziet passie, lef én beheersing. Lex Goes schildert met gevoel, maar ook met richting. Zijn werk nodigt u uit om stil te staan – en even op adem te komen. 

Joep Nicolaas

Glas in beton, 1966

In deze glas-in-betonramen vloeien kleur, structuur en architectuur samen.  Kleine vakjes in blauw, paars, geel en rood vormen strakke lijnen, die samen cirkels en patronen maken. Als de zon door het glas schijnt, lijken de lijnen te bewegen. De ruimte leeft mee met het licht. Kijk vooral naar het plafond: daar weerspiegelen vooral de blauwe cirkels het mooiste. 

Stef Kreymborg

Troostmonument, 2011

Voor dit monument van Stef Kreymborg stuurden mensen uit heel Nederland een dierbare zakdoek. Elke zakdoek staat voor verdriet. Maar ook voor verbondenheid tussen mensen. Het  kunstwerk laat zien dat verdriet mensen kan verbinden. Zo verandert iets droevigs in een bron van troost en hoop.

Route*

Verlaat het Stiltecentrum via de dubbele glazen deuren. Aan de rechterkant zit u de eerste foto van de fotoserie Outside Room 8 van Geert Broertjes en Lotte Bronsgeest. 

Geert Broertjes en Lotte Bronsgeest

Outside Room 8, 2024

Toen fotograaf Geert Broertjes kanker kreeg, wilde hij niet alleen zijn ziek zijn ondergaan maar ook dit proces vastleggen. Samen met collega-fotograaf Lotte Bronsgeest besloten zij om de drie vormen van behandeling – chemotherapie, operatie en bestraling – letterlijk in beeld te brengen. Outside Room 8 laat zien hoe verwarrend en intens het leven met kanker kan zijn. In dit project staan kracht en kwetsbaarheid centraal. Hoop blijft altijd aanwezig.

Route

Sla rechtsaf. Volg route 12.  Aan de rechterkant van de gang ziet u de andere foto's uit de fotoserie Outside Room 8. 
Loop naar het einde van gang. Kijk hier links door het raam omhoog. Hier ziet u het lichtkunstwerk van Willem Hoebink. 

Willem Hoebink

Een gebouw op lampen gedragen

Niet heel opvallend maar Hoebinks lampen zijn letterlijk verweven met het gebouw. De kunstenaar liet zich inspireren door de architectuur en maakte een kunstwerk dat onderdeel is van de ruimte. Zo lijkt het gebouw niet op de lampen te staan, maar erdoor te worden gedragen.  

Route

Loop terug richting de uitgang. Sla aan het einde van de gang rechtsaf en volg route 15.  In deze gang ziet u kunstwerken van 3 verschillende kunstenaars. Aan de rechterkant de schilderijen van Jan Cremer. Aan de linkerkant twee foto kunstwerken van Annabel Howland en de bronzen zuil van Rien Antonissen. 

Jan Cremer 

Umbria, 2004, zeefdruk

De werken van Jan Cremer vallen door de kleuren meteen op. Het zijn prachtige op het eerste gezicht eenvoudige afbeeldingen waar je vrolijk van wordt. Geïnspireerd door het zuiden van Europa brengt hij een stukje zomer naar OLVG. Waant u zich al in Italië tussen de cipressen?

Annabel Howland

West, 2003, fotosheets in glas

Aan de balustrade van het personeelsrestaurant hangen de langwerpige glaspanelen van Annabel Howland. Zij gebruikte luchtfoto’s en foto's vanaf de grond. U ziet herkenbare vormen zoals: parkeerplaatsen, grasvelden, wegen, huizen en bomen. Door het transparante glas ziet u zowel de foto en de ruimte erachter.  De buitenwereld en het ziekenhuis smelten samen in beeld.
Rechts beneden achter de balie, ziet u haar andere kunstwerk Perspectives.

Perspectives, 2004, fotopanelen

Dit enorme kunstwerk is ruim 5 meter breed en 5,4 meter hoog. Het is opgebouwd uit luchtfoto’s en een plattegrond van de omgeving van het ziekenhuis. Zo ontstaat een nieuwe kijk op de buurt. Neem even de tijd om dit kunstwerk te bekijken want elke keer dat u kijkt, ontdekt u iets nieuws. 

Rien Antonissen

Zuil, 1991, brons

Dit bronzen beeld van Rien Antonissen lijkt op een boomstam die omhoog kronkelt. De draaiing in de bast geeft het werk een natuurlijk gevoel, alsof het groeit. Het sculptuur verbindt de vloer met het plafond. Zo ontstaat een directe lijn van waar u staat tot aan het dak boven u. In een drukke omgeving staat dit beeld symbool voor stabiliteit en balans. Het is een stevig anker, als een tentstok die alles bij elkaar houdt. Een krachtig en rustig middenpunt in een omgeving die altijd in beweging is. 

Route

Loop door tot het kruispunt. Sla rechtsaf en volg route 14. Meteen aan uw linkerkant ziet u een videoscherm met een foto-impressie van het project Before they pass away van fotograaf Jimmy Nelson.  Loop verder de gang in om enkele foto's van hem van dichtbij te bekijken.

Jimmy Nelson

Maasai | Ngorongoro, Serengeti | Tanzania, 2010, fotografie

De foto's van Jimmy Nelson zijn een eerbetoon aan de diversiteit en schoonheid van meer dan dertig inheemse gemeenschappen over de hele wereld. Hij laat hun tradities, manier van leven en kleding zien. Zijn foto's gaan niet alleen over verschillen maar laten ook zien wat mensen met elkaar gemeen hebben. Zijn foto's tonen de trots en veerkracht in de mensheid en herinneren ons eraan dat we meer op elkaar lijken dan we soms denken.

Route

Dit is het einde van de kunstroute. Wij hopen dat u genoten heeft van de vele verschillende kunstwerken. Loop terug en volg de borden Uitgang. Met de lift of de trap kunt u weer terug naar de centrale hal.