EFO en ablatie bij hartritmestoornissen : elektrofysiologisch onderzoek en katheterablatie

EFO staat voor elektrofysiologisch onderzoek. Met een EFO probeert de cardioloog een hartritmestoornis op te wekken. Dit onderzoek is nodig om een goede diagnose te kunnen stellen. Een speciaal opgeleide cardioloog verricht een EFO. Deze cardioloog heet een elektrofysioloog. 

Het opwekken van een hartritmestoornis gebeurt door het geven van kleine elektrische prikkels aan het hart. Hiervoor worden enkele katheters geplaatst. Dit gebeurt door uw liesader via de bloedvaten naar het hart. Een katheter is een dun soepel slangetje. Om de positie van de katheters te kunnen bepalen, maakt de cardioloog gebruik van röntgen om  katheters op de goede plek in het hart te plaatsen. 

Opwekken van een hartritmestoornis

Tijdens een EFO stimuleren we het hart met kleine elektrische pulsjes via de katheters. Zo kunnen we een hartritmestoornis opwekken. U voelt dit als een snellere hartslag of als hartkloppingen.
U voelt niets van de elektrische pulsjes.

Met deze kleine elektrische pulsjes is het ook mogelijk om het normale hartritme weer te herstellen. Soms is het nodig om de hartritmestoornis met een elektrische schok te stoppen. Dit heet een elektrische cardioversie. Voordat u de schok krijgt, wordt u eerst in slaap gebracht. U voelt hier niets van. 

Medicijnen

• Soms heeft u met de cardioloog besproken dat u een paar dagen voor de behandeling tijdelijk stopt met uw medicijnen tegen hartritmestoornissen. Het is dan makkelijker om tijdens de behandeling een ritmestoornis op te wekken. Deze instructies krijgt u van onze planner.
• Heeft u diabetes of gebruikt u antistolling? Dan krijgt u via onze planner te horen welke medicijnen u voor de ingreep kunt innemen.
• Gebruikt u plastabletten? Neem deze dan niet in op de ochtend van de behandeling. Na de behandeling kunt u weer starten. 
• Andere medicijnen die u gebruikt, kunt u gewoon innemen zoals u dat gewend bent.

Divers

• Neem warme sokken mee. De behandelkamer is erg fris vanwege de koeling van de apparatuur. U moet zich helemaal uitkleden maar u kunt uw sokken aanhouden. 
• Neem een actueel medicatie overzicht mee en uw medicatie doosjes of baxterrol
• Neem makkelijk zittende kleding, een pyjama en toiletartikelen mee
• Gebruik op de dag van de operatie geen bodylotion of crème.
• Draag op de dag van de operatie geen sieraden, piercings, make-up of nagellak.
• Als u na de operatie naar huis gaat, kunt u nog wat pijn hebben. Zorg daarom dat u voor de operatie paracetamol in huis heeft. 
• De verpleegkundige vraagt naar de naam en het telefoonnummer van uw contactpersoon. Zorg dat uw contactpersoon bereikbaar is als u in het ziekenhuis bent. 
• Regel vervoer naar huis of zorg dat iemand u naar huis brengt. 

Iedere behandeling heeft risico’s. Wij nemen voorzorgsmaatregelen om deze risico’s te beperken. Hieronder ziet u welke complicaties en risico’s kunnen optreden bij deze behandeling.

• U kunt een bloeduitstorting krijgen op de plaats waar de cardioloog de bloedvaten in uw liezen aanprikt.
• Er kan vocht in het hartzakje ontstaan door een beschadiging van de hartspier. Als er te veel vocht in het hartzakje komt, moeten we dit weghalen. In de meeste gevallen kan dit door middel van een prik en het plaatsen van een drain.
• Er kunnen stolsels ontstaan op de katheter. U krijgt daarom van tevoren antistollingsmedicijnen om dit te voorkomen. 
• Bij de behandeling van ritmestoornissen in de linkerboezem en linkerkamer is er een hele kleine kans dat er een stolsel via de bloedbaan in de hersenen terechtkomt (minder dan 1%). Een stolsel in de hersenen kan een herseninfarct of tijdelijke uitval veroorzaken. Een herseninfarct heet ook wel CVA. Een tijdelijke uitval heet een TIA. U krijgt daarom van te voren antistollingsmedicijnen om dit te voorkomen.

Wordt u behandeld voor een ritmestoornis die in de buurt van het eigen elektrische geleidingssysteem van het hart ontstaat zoals de AV-knoop of sinusknoop? Dan bestaat er een hele kleine kans dat het geleidingssysteem zelf wordt beschadigd. Deze kans in minder dan 1%. Als het geleidingssysteem permanent beschadigd is, hebt u mogelijk een pacemaker nodig.

Zoals bij elke ingreep in het hart is er een kans op overlijden. Bijvoorbeeld door complicaties tijdens de behandeling. Die kans is echter heel klein.

Als u na de ablatie in het ziekenhuis moet blijven, hoort u van uw arts wanneer u weer naar huis mag. U mag nog niet zelf autorijden, fietsen of reizen met het openbaar vervoer. Vraag of iemand u naar huis brengt. 

Voordat u naar huis gaat, vertelt uw cardioloog welke medicijnen u moet gebruiken. 

In de eerste 2 maanden na de ablatie kunt u uw hart wat vaker voelen overslaan dan anders. Of misschien voelt u zelfs het begin van een ritmestoornis. Ook kan het zijn dat u moe bent, of kortademig bij inspanning en of pijn achter het borstbeen hebt. Dit komt omdat uw hart en lichaam zich nog moeten aanpassen en moeten herstellen van de ingreep. Na verloop van tijd voelt u zich steeds een beetje minder moe en kortademig.

• Doe het de eerste 3 dagen na de behandeling rustig aan. 
• De eerste week na de behandeling: niet sporten, geen zwaar werk of zware inspanning.

Iedere behandeling heeft risico’s. Lichte pijn op de borst of in uw lies is normaal in de eerste dagen na de ingreep. U kunt dan paracetamol gebruiken. Gebruik maximaal 4 keer per dag 2 tabletten paracetamol van 500 mg. Doe dit maximaal 7 dagen.

Neem contact op met de Shortstay afdeling als binnen 1 week na de behandeling de klachten toenemen zoals: 

• pijn op de borst ondanks gebruik van paracetamol
• kortademig
• duizelig of neiging tot flauwvallen
• bloeding
• meer zwelling in de lies 

Als de klachten 1 week na de behandeling ontstaan, neem dan contact op met uw eigen huisarts of cardioloog. 

Bij ernstige klachten die niet kunnen wachten, meldt u zich bij de dichtstbijzijnde spoedeisende hulp of belt u 112.